Podwójne życie lusterek

Strony

▼

Z łezką w oku, drżącymi ze wzruszenia ustami, życzę Ci, braciszku, wszystkiego dobrego, dużo siły i wytrwałości.

Urbi o 04:28

Urbi: Nie umiem mówić o sobie, choć można by sądzić, że nic innego nie robię. W papierach - magister filologii polskiej, we własnym mniemaniu - wolna dusza, tylko nieco przygnieciona codziennością i rozciągniętą do granic wytrzymałości rzeczywistością. Pożeraczka książek, aby głodu nie zaznać, tych smaczniejszych, aby delektować się słowem, żywszym nieraz niż ludzkie zjawy wokół.

Obsługiwane przez usługę Blogger.